Zonder de sprookjesachtige verlichting heeft het theater veel van zijn grandeur verloren. Het lijkt kleiner, een beetje spookachtig zelfs. Het maakt nu niet meer uit wiens idee het was om stiekem terug te gaan naar dit theater, om Moudins geheimen te ontfutselen.

Je hebt kriebels in je buik, maar teruggaan is geen optie meer...

Je wacht tot de nachtportier begint aan zijn eerste ronde om het pand heen. Dan sluipen jij en je vrienden naar binnen door de hoofdingang. Over precies één uur zal de portier terugkomen voor zijn tweede ronde. Je wilt nét de receptiebalie in de Red Velvet Lobby doorzoeken, als de entreedeur met een klap in het slot valt...

– “Timmy! Wat doe je …?! Je zou op de uitkijk staan en de deur openhouden.”
– “Maar… maar… Ik wilde ook mee!”
– “Oké, er zit nu toch niks anders meer op! Laten we op onderzoek uitgaan en kijken hoe we hier weer uitkomen…”