Je schrikt op van een vreemd gepiep. Het is het faxapparaat. Je wist niet eens dat dat ding aan stond. Wie gebruikt er tegenwoordig nog een fax? Je bent toch wel nieuwsgierig wat dat ouderwetse gepiep te betekenen heeft en loopt naar het apparaat.

Het is een bommelding. Niet de eerste die je hebt gezien en waarschijnlijk ook niet de laatste. De boodschap is kort maar krachtig: vanavond zal er ergens in het centrum een bom afgaan. Geen losgeld, geen eisen, geen reden, alleen dit kleine beetje informatie. Als je voor elke bommelding die binnen komt bij de inlichtingendienst een euro kreeg, zou je nu rijk zijn. Meestal zit er een stel tieners achter die elkaar in een dronken bui uitdagen, of een verwarde man die om aandacht verlegen zit. Het is nooit zo moeilijk om een echte dreiging te onderscheiden van een grap of een wanhopige schreeuw om hulp. Deze melding komt overduidelijk in aanmerking voor de ‘niet serieus nemen’-stapel, oftewel de prullenbak. Een half uur later schrik je opnieuw op van het geluid van de fax en weer rolt dezelfde simpele boodschap uit het apparaat. Je krijgt een slecht voorgevoel. Misschien moet je het dreigement toch serieus nemen. Je belt je baas en vraagt hem toestemming om een team samen te stellen. Don Rubin, een 58-jarige veteraan, is allesbehalve blij met je telefoontje. Hij herinnert je aan je domme actie in je eerste week en hij zegt dat hij had verwacht dat je in de tussentijd wel wijzer was geworden. Je denkt terug aan die allereerste bommelding, toen je in blinde paniek de hele inlichtingendienst had gewaarschuwd dat de wereld op het punt stond te vergaan. Beginnersfoutje. Maar om de een of andere reden voelt dit anders. Iedere vezel in je lichaam vertelt je dat dit geen vals alarm is. Je besluit te liegen en vertelt een paar collega’s dat je toestemming hebt om op de dreiging te reageren en een team samen mag stellen. De fax is eenvoudig te traceren. Die is verstuurd vanuit een klein appartement in een slechte buurt. Raelcun Street 37-05. Jij en je team gaan erop af en 23 minuten later klop je op de deur van ene William Teller.

Er wordt niet opengedaan. Het slot is even gammel als de rest van het gebouw en binnen enkele seconden sta je in het appartement.

Je ziet een tafel vol met allerlei materialen waar je de rillingen van krijgt. In de hoek zie je een knipperend rood licht. Het is een fax. Je weet het nu zeker. Dit is geen grap, dit is bloedserieus. Alleen jij en je team kunnen een ramp voorkomen. Jullie keren direct het hele appartement binnenstebuiten, op zoek naar aanwijzingen..

Op dat moment belt Don Rubin. Hij vertelt dat er een man met de naam William Teller is gearresteerd in restaurant Riverview. Hij ging nogal tekeer, omdat hij per se bij het raam wilde zitten, zodat hij de explosie om klokslag 20:00 uur goed zou kunnen zien. Je kijkt op je horloge. Dat is over exact een uur...